تفاوت شخصیت با فطرت

هویت و شخصیت انسان به صورت بذرهایی آماده برای رشد و شکوفایی می باشد که از آنها به استعدادهای بالقوه تعبیر می شود.محیط زندگی ( خانه، مدرسه و اجتماع ) مناسب و فضای تربیتی مساعد زمینه ساز رشد و تکامل آن استعدادهاست.

هرگاه استعدادهای فرد به صورت تدریجی و هماهنگ با هم از حالت استعدادو قوه خارج شدند و به عینیت و فعلیت برسند و در رفتار و گفتار و خلق و خوی انسان طوری تاثیر گذارد که به صورت همیشگی باشد ، انسانیت او و شخصیت و ماهیتش انسانی می شود.فرق فطرت با شخصیت این است.فطرت همانند بذراست ولی شخصیت ساقه و شاخه و برگ میوه های آن می باشد.

رفتار تحت تاثیر شخصیت است، یعنی رفتار گفتار و منش های هرکس نشان دهنده میزان شخصیت اوست به بیان دیگر رفتار و حرکات هرکسی نشان می دهد که چه مقدار از استعدادهای فطری و انسان ساز درونش به فعلیت رسیده و به کدام سمت و سو در سیر و حرکت است.

رفتار حرکتی است هماهنگ و منطبق با ایدئولوژی برنامه و راه کار رسیدن به هدف و مقصد است که بر اساس جهان بینی متین و تنظیم می گردد.

برنامه و راه کارهایی که برای رسیدن به هدف و ساختن شخصیت درست انسانی و رفتار متناسب با آن تنظیم می شود، به دو دسته تقسیم می شود:

  • دسته ای که با نظام تکوین و فطرت انسان هماهنگی و انطباق دارد که مطلق و ثابت اند،مثل نماز،روزه و نیایش و…
  • دسته دیگر که بر اساس اوضاع متغییر زمان و مکان و افراد تنظیم می گردد و با تحول وضعیت برنامه و به پیروی ازآن رفتار تحول پیدا می کند که این دسته نسبی و متغییر است.

تکوین، اخلاق و شخصیت افراد و جهت یابی آن با تحمل و درایت قدرت و توان روحی، طرز تفکرودرچه علاقه آنها نسبت به ارزش اشیاء ارتباط مستقیم دارد.

قوانین تولیه حیات از مهمترین و اصلی ترین قوانین هستند که مادام العمر بر آدمی حکمرانی می کنند و در شکل گیری شخصیت لحاظ ( زیستی و روانی، اجتماعی وعاطفی، حیات سیاسی،علایق ها و گرایش هاو…) تاثیر بسزایی دارد.

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسی تفاوت بین انواع تیپ های شخصیتی در بین دانشجویان دارای اضافه وزن و عادی