در مناطق ساحلی نیز تهیه آب آشامیدنی دشوار خواهد شد زیرا بالا آمدن آب دریاها، سبب پیشروی آب شور خشکی و نفوذ آن به داخل آب زیرزمینی خواهد شد در نتیجه شهرهایی که آب خود را از منابع نزدیک ساحل تامین می کنند مجبور می شوند آب مورد نیاز خود را از منابع جدیدی تامین کنند.[1]

بطور کلی تخریب و سوراخ شدن لایه ازن باعث عبور غیر قابل کنترل تابش فرابنفش خورشیدی میشود که سبب افزایش دمای زمین و ذوب یخ های قطبی و افزایش آب دریاها شده که در نهایت به زیر آب رفتن خشکی ها می انجامد.[2]

کلوروفلوئورو کربن ها بسیار مقاوم هستند فقط با قرار گرفتن در تابش شدید ماورا بنفش تجزیه میشوند در این زمان ( یعنی زمانی که کلوروفلوئورو کربن ها تجزیه می شوند ) مولکول کلوروفلوئورو کربن کلورین اتمی[3] منتشر می کند یک اتم کلورین توانایی دارد بیش از یکصد هزار مولکول اوزن را نابود کند و شکاف اوزن سریع تر از آنچه که هست بطور طبیعی ایجاد شود.

کلورینی که به استراتوسفر میرسد نیز بوسیله حوادث طبیعی از قبیل فوران های آتش نشانی یا آتش سوزی های بزرگ ایجاد میشود این چنین حوادثی همراه با تدارکات بالای نوسان کلورین همراه هستند که تولید کننده کلورین می شوند اما با این وجود این مسئله ثابت شده است که منابع طبیعی ( حوادث طبیعی) فقط حدود 15 درصد کلورین در استراستوسفر ایجاد می کنند و بنابراین بر شکاف لایه ازون تاثیر کلی دارند.[4]

در نتیجه استفاده از ابزار نه چندان دقیق موجود در دهه 1970 و به دلیل پراکندگی و ناهماهنگی ایستگاه های تحقیقاتی در هر تحقق آمار و نتایج متفاوتی حاصل می شد و لذا هنوز علت و عوامل واقعی کاهش لایه ازون مشخص نبودند در سال 1975 دانشمندان به این نتیجه رسیدند که کلوروفلوروکربن[5] باعث تخریب لایه ازون می شوند.[6] این مواد تحت عنوان مواد کاهش دهنده لایه ازون [7]مصطلح شدند. تحقیقات نشان میداد که حجم زیادی از کلوروفلوروکربن ها در نیمکره شمالی منتشر شده و در سطح جهان پراکنده شده و موجب کاهش لایه ازون شده بود. البته بعدها مواد دیگری نیز بعنوان مواد کاهش دهنده لایه ازون معرفی شدند بررسی های اخیر نشان داده که به جز کلوروفلوروکربن ها و سایر موادی که دست ساز بودند برخی مواد طبیعی از جمله متیل کلرید [8] و کلرومتان[9] نیز لایه ازون را تهدید می کردند بعلاوه براساس نتایج حاصله از بررسی های مذکور از اواسط دهه 1970 تا آخر دهه 1980 اولین علل کاهش لایه ازون تابش اشعه خورشید بوده است به هر صورت هیچ کدام از این حقایق منکر این نیست که خسارات وارده مرتبط با مواد دست ساز به مراتب بیش از خسارات ناشی از اشعه خورشید و انتشار مواد طبیعی در جو بوده است.[10]

[1] – قاسمی، بنگلاش

[2] http://www.doneshnameh.roshd.ir

[3] -Atomic chlorine

-[4]  رابینسون نیکلاس امبانی ، حقوق بین المللی محیط زیست، ترجمه سید محمد مهدی حسینی، ص 279.

[5] – Chloro fluorocarbons ( cfcs)

[6] – Diane M . Doolittle , Underestimating ozone DepletionL the montreal Road to the montreal protocol and Beyond , Ecology low Quarterly , vol 16 , No .2 , (1989) , P.408.

[7] – Ozone Depleting Substances (ODS)

[8] – Methyl chloride.

[9] – Chloromethane

[10] – Alexander Gillespie , pp.69-70.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی سازوکار اجرایی و نظارتی رژیم حقوقی بین المللی حفاظت از لایه ازن