ن اولیاء و مربیان است مطالعه فراوانی که طی دو دهه اخیر در کشورهای اروپایی غربی و به خصوص در کانادا در مورد اثر بخشی کار معلمان صورت گرفته نشان می دهد که اکثر معلمان برای این حرفه مشکل و متنوع که جامعه از یک معلم انتظار دارد آماده نیستند و مراکز تربیت معلم و دوره های آموزشی ضمن خدمت آنان را برای پاسخگویی به نیازهای کودکان بخصوص دانش آموزان از طبقات اجتماعی غیر مرفه مردم آماده نمی سازد.
تاریخچه ارتباط و همکاری اولیاء و مربیان
بعد از انقلاب صنعتی دردنیای غرب مادران و پدران همگی جذب کار در کارخانه ها و شرکتها شدند طبعاً بازار مدرسه و مکتب رواج بیشتری پیدا کرد و در کنار کارگاههای مهد کودک‌ها و در سطح شهرها، پرورشگاهها پدید آمدند اما مسئله نابسامانی خانواده ها ناشی از کار و اشتغال والدین بود که موجب آلودگی و گرفتاری برخی از کودکان و انحراف لغزش ها آنها را فراهم کرد.
اولیاء امور، والدین و مربیان تدریجاً دریافتند که رابطه ای بین رفتارهای غیر منتظره کودکان و نوجوانان و نابسامانی خانواده هاست. لذا تصمیم گرفتند که مشکلات موجود را و همکاری پدران و مادران و اولیای مدرسه را به گونه ای حل نمایند و این خود انگیزه ای برای تأسیس انجمن های اولیاء و مربیان درغرب بود. در اوایل قرن ۲۰ برخی از مدارس اروپایی کلاسهایی ترتیب دارند که یکی از شرایط ثبت نام و پذیرفتن شاگردان، شرکت والدین آنها در جلسه های مدرسه و حداقل هر دو هفته یکبار یا دو ساعت بود.
بدین ترتیب شرکت و توجه والدین آنها در جلسه ها به امر خانواده نظارت و کنترل مستمر فرزندان در امر تربیت معطوف و نتایج نسبتاً ارزنده ای هم حاصل شد. بعدها که در جوامع دیگر مدارس جدید تاسیس شد با الگوگیری ازآن موسسات سعی کردند اهتمامی به آموزش اولیاء نشان داده و موسساتی تحت عنوان مدرسه اولیاء همکاری اولیاء و مربیان، انجمن خانه و مدرسه و… پدید آورند که این امر در کشور ما نیز کم و بیش با همان شیوه تاسیس شد.
به استثنا شواهد و مدارک موجود اندیشه شکل گیری و به طور رسیدن “انجمن های خانه و مدرسه” برای نخستین بار در سال ۱۳۲۶ شمسی عملی گردید و در آن سال بنابر مصوبات “شورای عالی فرهنگ، شهرها وظایفی برای انجمن ها نوشته شد. اما همانگونه که از شکلی عاریتی این انجمنها پیدا بود تشکیل آنها رابطه تربیتی و انعکاس مسائل خانه به مدرسه و متقابلاً مدرسه به خانه غلبه داشت۱۱
اهمیت و ضرورت ارتباط اولیاء و مربیان و مدرسه
تاثیر پذیری فرزندان از عناصر موجود در سیستم اجتماعی به خصوص مدرسه، جامعه و خانواده به یک بررسی جامع و گسترده نیاز دارد. در هر جامعه ای اندیشه ها، امکانات و نهادها در خور توجهی وجود دارند که هماهنگی آنها می تواند متضمن سلامت فکر و اخلاق و رفتارهای نسل جوان باشد. مراکزی از قبیل مراکز فرهنگی، هنری، ورزشی جایگاه های معتبری در تربیت فرزندان تلقی می گردد. مدرسه همانند خانواده می تواند عادات مطلوب را در دانش آموزان ایجاد کند. وزارت آموزش و پرورش با توجه به مسئولیت سنگینی که عهده داراست و بموجب آن باید هزینه و امکانات لازم را برای تحصیل میلیون ها دانش آموز فراهم کند و به سادگی نمی تواند به تنهایی پاسخگوی مسائل مربوط به نیازهای تمام دانش آموزان باشد.
هر خانواده دارای دو عضو موثر تربیتی و آموزشی به نام پدر و مادر است که سلامت و تعادل و استحکام این نهاد متضمن قوام و اعتدال جامعه نیز میباشد.
بدیهی است هر چند فضای تربیتی و معنوی خانواده غنی تر باشد نهاد خانواده می تواند در جهت بارور کردن زندگی فرزندان موثر واقع گردد.
مدیران حاذق و ماهر مواجه مهارت های انسانی به ادراکی وقتی در اداره امور مدرسه، تامین احتیاجات واحد تحت سرپرستی رسیدگی به مشکلات دانش آموزان و تحقق اهداف واحد آموزش خود، بر اساس طرح های مختلف از توانمندیهای همکاری و همیاری به خوبی بهره می گیرند و باور دارند که تعلیم و تربیت کودکان امری دشوار و سنگین است وانجام این مهم به نحو مطلوب همسویی وهماهنگی بین دو نهاد خانواده ومدرسه را می طلبد.
اهمیت تعلیم وتربیت
تعلیم و تربیت عبارت است از تحویل و انتقال سرمایه تمدن از نسلی به نسل دیگر که خود موجب تراکم تمدن می باشد. اصل مهم تربیتی از نظردکترهوشیار اصل رفتار میباشد.
اصول تربیت از نظر وی قواعد کلی که راهنمای عمل مربیان در حل مسائل کار تربیتی از اصول تبعیت می کند. خصوصیات اصل این می باشد که کشف کردنی می باشد نه وضع کردنی یعنی یک یا چند نفر می توانند دور هم جمع شوند و با مذاکره و تبادل نظر اصولی برای تعلیم و تربیت وضع نمایند.
“دورکهایم” تربیت را عبارت از عملی می داند که نسل بالغ در باره نسلی که هنوز برای زندگی اجتماعی قادر نیست معمول می دارد. هدف تربیت این است که در خردسالان بعضی حالات جسمانی و عضلانی و اخلاقی را ترقی دهند و آنها را برای زندگی در جامعه سیاسی و در محیط مربوط به خود ایشان مهیا سازند۱۲
در بیان اهمیت تعلیم و تربیت همین بس که تحقق گوهر آدمی منوط به آن است مراقبتهایی که تحت عنوان تعلیم و تربیت در مورد آدمی اعمال می شود، شرط رسیدن آدمی به مرحله کمال است. نوزاد آدمی هر چند آدمیزاد است آدم نیست.
بشر تنها با تعلیم و تربیت آدم تواند شد. چنانچه مشمول تربیت صحیح واقع شود فرشته خویی گردد و اگر از تربیت صحیح بی بهره ماند، نه تنها استعدادها و امکانات بالقوه اش به هدر می رود بلکه به اغلب احتمال به قهقرا می رود و به مرتبه بهائم بل فروتر از آن تنزل پیدا میکند.
غزالی می نویسد:
در نوزاد در حقیقت خود طلب باید کرد تا خود چه چیزی و از کجا آمدی و کجا خواهی رفت و اندر این منزلگاه به چه کار آمده ای تو را بهر چه آورده اند و سعادت تو چیست و در چیست شقاوت تو چیست و در چیست؟
و این صفات که در باطن تو جمع کرده اند بعضی صفات ستوران و بعضی صفات ددگان و بعضی صفات دیوان و بعضی صفات فرشتگان است و تو از این جمله کدامی هستی که حقیقت گوهر توست و دیگران غریب و عاریت اند که چون این ندای سعادت خود طلب نتوانی کرد.
سپس هشدار می دهد که آدمی با اشتغال به صفاتی که بین وی و بهائم و سباع مشترک است به جای سیر به سوی کمال، سیر قهقرایی می کند و به عنوان راه نجات می نویسد که: باید پیش از آنکه ایشان تو را اسیر گیرند، تو ایشان را اسیر گیری و در سفری که تو رافراپیش نهاده‌اند از یک مرکب خویش سازی و از دیگری سلاح و این روزی چند که در این منزلگاه باشی، ایشان را به کارداری تا تخم سعادت خویش به معاونت ایشان صید کنی”۱۳
از آنچه گفته شد معلوم میشود که چرا انسان تنها موجودی است که نسبت به کیفیت زندگی خود مسئول می باشد. آدمی موجودی متفکر، دارای قوه تمیز، صاحب اراده و مختار است و اصلاح احوال و تحقق رستگاری به چگونگی برنامه هایی که برای زندگی فردی در جمعی خود تنظیم می کند به نحوه اجرای آنها بستگی دارد.
به نظر کانت اگر موجوداتی یا طبیعت برتر از انسان تربیت آدمیان را به عهده داشتند از امکانات و رشد تکامل آدمی با خبر می شدیم در رفع فعلی برآورد دقیق ظرفیت پیشرفت آدمی دشوار است زیرا بعضی چیزها توسط تعلیم و تربیت به آدمی میرسد در حالی که برخی چیزها دیگر فقط با تعلیم و تربیت در آدمی رشد می کند.
اگر می شد که به یاری افراد برجسته از طریق قدرتهای مجتمع شده عده زیادی از افراد آزمایشی در این باره انجام دهیم ممکن بود حتی بدین وسیله بتوانیم اطلاعاتی درباره عظمتی که انسان قادر است بدان نائل آید کسب کنیم۱۴
بشر تنها با تعلیم و تربیت آدم تواند شد آدمی چیزی چز آنچه تربیت از او می سازد نیست. آدمی فقط بوسیله آدمی یعنی بدست افراد تربیت شده تربیت میشود. از این رو کمبود تأدیب و تعلیم در بعضی از بزرگسالان است که آنان را به صورت مربیان نامناسب نوآموزان شان در می آورد.
اگر موجوداتی با طبیعت برتر ازانسان، تربیت آدمیان را بعهده می داشتند در آن حال احتمالا از امکانات رشد کامل آدمی با خبر می شدیم.۱۵
شورا و مشارکت در محیط های آموزشی
انسان موجودی اجتماعی است که به وسیله گروه نیازهای خود را تامین می کند مشکلات را از پیش پا بر می دارد او یا بهره گیری از قدرت فکر خود و دیگران راه های مختلف زندگی را مورد ارزیابی قرار می دهد و راه حل مناسب را انتخاب و آن را به کار می بندد. تصمیم گیری فراگیر موضوع زندگی انسان است که موفقیت یا عدم موفقیت وی مربوط به نحوه تصمیمات اوست.
تصمیم گیری آن قدر اهمیت دارد که گریفیتس آن را قلب سازمان و سایمون آن را با مدیریت برابر دانسته اند. مشارکت در امور سازمان و شوراها از ابزارهای مهم تصمیم گیری هستند این موضوع به طور کلی در آموزشگاهها به لحاظ ایجاد زمینه های همیاری و فرهنگ مشارکت جایگاه ویژه ای دارند.۱۶
جلسات شوراها مظهر و محل اتخاذ تصمیمات گروهی است که نشانگر مشارکت و مسئولیت پذیری عضویت احساس تعلق و احترام به انسانیت انسانها از سوی مجموعه می باشد و به طور کلی شوراها نقش بسیار مهمی در دور کردن ارزش ها دارند. (جامعه شناسی اول متوسطه، ۱۳۷۸).
انجمن اولیاء و مربیان واقعیت ها و ضرورت ها
مدرسه و خانواده و عناصر اجتماعی در تحقق اهداف تربیتی و آموزشی فرزندان مکمل یکدیگرند و هر کدام می توانند ضمن ایفای کارکردهای خویش در اجرای برنامه های تعلیم و تربیت مناسب و مطلوب فرزندان خدمات ارزنده و نقش موثری داشته باشد. از سوی والدین نخستین آموزگاران فرزندان محسوب میشود و از سوی دیگر نیز مدرسه و عوامل آن در سبط و گسترش یا خنثی سازی و محدود کردن دستاوردهای والدین نقش موثری دارند.
لذا ضروری است تمام عوامل خانوادگی آموزشگاهی و اجتماعی با همکاری و تفاهم در نیل به اهداف تربیتی فرزندان کوشاو در تعامل باشند.
وزارت آموزش و پرورش از جمله دستگاههایی هستند که بیشترین ارتباط را با خانواده ها داشته و می توان گفت تنها دستگاهی است که با همه خانواده ها در سطح مدارس کشور ارتباط مستقیم دارد. در آموزش و پرورش در صدد است از طریق انجمن اولیاء و مربیان ارتباطات خود را با خانواده ها منسجم و محکمتر سازد.
در ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی مدارس در سالهای گذشته توسط شورای عالی آموزش و پرورش به مدارس ابلاغ شده است، هدف تشکیل انجمن اولیاء و مربیان به شرح زیر آمده است:
به منظور تقویت همکاری و مشارکت اولیای دانش آموزان برای کمک به ارتقای کیفیت فعالیت های آموزش و پرورش و گسترش ارتباط دو کانون خانه و مدرسه انجمن اولیاء و مربیان تشکیل میشود. اگر با دیدگاهی مخفیانه به مسائل آموزش و پرورش توجه کنیم عمیقاً درک می کنیم که این نهاد مسئولیت سنگینی بر عهده دارد.
امروزه مدارس کشور به علت درگیر بودن با معضل کمبود بودجه و ات فرصت کافی برای توجه به ارتقای کیفی آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان ندارد.
هم اندیشی و همکاری صمیمانه اولیای دانش آموزان با مربیان مدارس فرصت مغتنمی است که در آن به مسائل اساسی تر و عمده تر فرهنگی اجتماعی و سیاسی کشور پرداخته شود و از این پتانسیل ارزشمند و مقتدر فقط انتظار گرفتن مبلغ ناچیزی، آن هم به اکراه برای اداره امور جاری مدرسه نداشته باشیم.
اگر مجموعه کمکهایی که به دلخواه یا اکراه از اولیای دانش آموزان برای تجهیز امکانات مدرسه و اداره بهتر امور مدرسه دریافت میشود محاسبه شود بدون شک مبلغی کمتر از مجموعه اتی خواهد بود که برای مبارزه با مواد مخدره، اداره اردوگاههای اصلاح و باز پروری… هزینه میشود.
اهداف انجمن اولیاء و مربیان
(ایجاد و تحکیم پیوند انسانی، عاطفی، اخلاقی، اجتماعی بین اولیاء

  پایان نامه درموردضمن عقد، اصل برائت، بهره بردار
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید